Bukre-Kahraman Tazeoğlu

Kahraman Tazeoğlu’nun Bukre Kitabından En Güzel Sözler, Kahraman Tazeoğlu’nun Bukre Kitabından En Güzel Alıntılar, Kahraman Tazeoğlu’nun Bukre Kitabını Oku, Kahraman Tazeoğlu’nun Bukre Kitabı Kaç Sayfa, Kahraman Tazeoğlu’nun Bukre Kitabı Hakkında.

Kahraman Tazeoğlu‘nun Destek Yayınları çıkan Bukre kitabı 304 sayfadır.

Kahraman Tazeoğlu‘dan müthiş bir kitap Bukre, insanı okudukça okuyası gelen türden kitaplardan. O kadar çok güzel sözler var ki , güzel sözleri paylaşmaya kalksam kitabı paylaşmam gerekir.’Bazı aşklar aşka ihanettir’ sözü kitapta en çok beğendiğim sözlerden biri. Gerçekten ‘Bazı aşklar aşka ihanettir’.

Kahraman Tazeoğlu‘nun Bukre’sinden en güzel kitap alıntıları:

Bir insanın gözlerine bakıp, kalbini görebiliyorum her seferinde.

Keşke bana akıl vereceğine, aklımı alacak kadar beni sevseydin.

Sen çayın kendisini değil, cesedini içiyorsun dedi. Yaşayan çay şekersiz ve demli olur.

Bazı aşklar aşka ihanettir.

Ayakları mı, yoksa yol mu? Acaba hangisi bunu biliyordu?

Hayat ne garipti. İnanmadan güldüğümüz bir şaka gibiydi.

Bir zamanlar benim olan ellerin, şimdi neden ellerin?

Dünya artık onun için uyandığında başlayan kötü bir rüyaydı.

Yürüdükçe susuyorlardı, sustukça daha ağır yürüyorlardı.

Gizli aldatmalar, sevdiğin insanı ‘üzerine basmadan’ çiğnemektir.

Bukre, artık cümleler değil, sessizlikler kuruyordu.

Kaç kez çiğnendiğini hiç bilmiyordu Bukre. Aşkın küçük kızıydı o… İstanbul’un dar sokaklarında, az önce öğrendiği acı gerçeğin yıkımıyla yalpa vuruyordu. Yanındakiyle birlikte iki kişilik bir yalnızlıktı artık onlarınki… Ayakları yürüyordu sadece. Kendisi geride kalmıştı çoktan. Akşamdı. Biraz önceki konuşmalar kafasının içinde tekrarlanıp duruyordu. Sitem dolu nefesiyle, soluğunu tüketircesine haykırmıştı terk edenine… ‘’En acısı da ne biliyor musun?’’ demişti. ‘’Aslında sana hiç sahip olamadığımı, seni kaybettiğimde anlamış olmam!’’

Hırsı soluğuna eş çıkıyordu göğsünden. Devam etti öfkeyle. ‘’Meğer her şeyimmiş gibi davranan hiçbir şeyimmişsin sen! Aslında hiçbir şeyimi kaybettim ben!’’

Bir çocuğun tüm dünyaya küsmesine, tek bir oyuncağının kırılması yeter. O küskün çocuklardandı şimdi Bukre; kırılan oyuncağını gözleriyle tamir etmeye çalışan… Bakışlarını bir noktaya sabitlemiş olsa da yanından geçen umarsız insanların farkındaydı. Akşamdı. Belki birazdan bir yağmur başlardı. Hayat devam ediyordu. Hayat her şeyi ‘’devam ederek’’ bitiriyordu. Bukre, bunu acı bir tecrübeyle, bir kez daha öğreniyordu; ama hiç ezberleyemiyordu…

bukre kahraman tazeoglu sozleriKendi durağını şaşırmış bir otobüs gibiydi kalbi. Akşamdı. Ve akşam, ağlamak için iyi bir sebepti. Kızıyordu Bukre her şeye, herkese. En çok da kendine… Hayat ne garipti. İnanmadan güldüğümüz bir şaka gibiydi. Bukre, karşılıksız sevmişti ve bunun karşılığı, karşılık alamamak olmuştu. Ama olsundu. O sevilmemeye de razıydı severken… O hep öyle severdi zaten… Tek hazmedemediği, sonraya ertelendiği halde gocunmadan beklerken aldatılmaktı! Alçaklık hiç bu kadar yükselmemişti. Gizlice aldatılmıştı. Aldatmanın aleni olanı mı olurdu sanki? Çiğnenmişti o, üzerine basılmadan…

4.03/5 (30)

Sizlere Daha İyi Hizmet Vermek İçin Lütfen Oylama Yapınız.

0 1 2 3 4 5

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.