Aile Çay Bahçesi-Yekta Kopan

Yekta Kopan’ın Aile Çay Bahçesi Kitabını Oku, Yekta Kopan’ın Aile Çay Bahçesi Kitabından Alıntılar, Yekta Kopan’ın Aile Çay Bahçesi Kitabını Sözler.

Yekta Kopan’ın Can Yayınları tarafından yayımlanmış olan Aile Çay Bahçesi adlı kitabından alıntılar, sözler:

Herkesin sırları vardır. Benim de var. Doğrularım da oldu, yanlışlarım da, sırlarım da. Ama aklını başından alacak bir hikâyem yok kızım. Doğdum, yaşadım, ölüyorum.

En çok bu küfür kalıbını seviyorum. Hay senin gibi hayatın!

Korkularımızla öldürüyoruz zamanı. Oysa saniye kolu, tüm cesaretiyle koşmaya devam ediyor.

Sırılsıklam olmuş bir köpek geçti yoldan. Bir ara durup bana baktı. Arka ayağıyla kulağını kaşıyıp devam etti hayatına. Hiçbir zaman o kadar özgür davranamayacağımı düşündüm. İnsanım ben çünkü. Her gün giyinmek, her gece soyunmak zorunda olan bir insan…

Gergedan öpüşmesi kadar çaresiz hayatının derdi oturuyor içine.

Mavi ve kavuniçi ağırlıklı noktalar. Binlerce, milyonlarca nokta. Noktalardan oluşan bir kadın. Hayatının noktalarını bir araya getirip, kendine bir vücut yaratmayı başarmış.

Hayat peşimizden gelirken kaçmaktan başka çaremiz yok.

Ben de güldüm. Anlattıklarına değil, kendi düşüncelerime güldüm.

En korunmasız anlarda küstahça çalıyor telefonlar.

Artık bütün hayvanlar orada.

Öyle şeyler anlatırdım ki sana, tek kelimesi aklını başından alır.

İnsan değil bizim adımız; yalancı, katil, ikiyüzlü, rezil.

Ölülerin anlattıkları, insanı öldürür mü? Bütün ölüler insanın aklını başından alacak gizemli hikâyeler mi götürürler yanlarında? Annem, bir hayalet mi artık? Yoksa hayalet olan babam mıydı, yanımızda olmadığı bütün o yıllar boyunca?

Benim adım Müzeyyen. Süslenmiş, güzelliklerle bezenmiş, demek. Ben güzelliklerle bezeliyim. Süslenmiş bir hayat benimki. Müzeyyen’im ben. Doğmadan belliymiş adım. Müzeyyen adında bir kız olarak doğmuşum. Anneannemin adını vermişler bana. Babam hiç itiraz etmemiş, ‘’Ne güzel düşündün,’’ demiş, alnından öpmüş annemi.

Üç kardeşin en büyüğüymüş Müzehher. Ortanca Müzeyyen, en küçükleri de askerde eğitim zayiatı olan Muzaffer. Ölümlerle dolu bir ailenin sakatlanmış direği Müzehher, anneme bir gün bile üzüntü yaşatmamış, mutlu olması için elinden geleni yapmış.

Yağmurda ağaç altına girilmez, diyenlere inat incir ağacına doğru koştum. Çaksın şimşekler, vursun yıldırımlar, gelecekse ölüm bir saniye bile gecikmeden burada gelsin.aile cay bahcesi yekta kopan

Yüzünü unuttuğun birinin sesini duyuyorsun. Sesini unuttuğun birinin yüzünü hatırlıyorsun. Hayat seni bir köşede sıkıştırıyor. Sırlardan oluşan ağaç, yapraklarını dökmeye başlıyor. Yaptığın sıradan iş, olağanüstü bir büyüye dönüşüyor. Bir hedef beliriyor. Aniden.

Yeni bir elbise almak, göz doktoruna gitmek, eski bir okul arkadaşının anne olduğunu öğrenmek, tatile çıkmak, diyete başlamak ya da yeni aşk umuduyla bir adamla buluşmaktan çok farklı bir hedef var önünde artık. Daha güçlü. Ona dokununcaya kadar başka hiçbir rengi görmüyor gözün.

3.43/5 (7)

Sizlere Daha İyi Hizmet Vermek İçin Lütfen Oylama Yapınız.

0 1 2 3 4 5

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.