Yekta Kopan Sözleri

Yekta Kopan’ın Söylemiş Olduğu Sözler, Yekta Kopan’ın Aşk Sözleri, Yekta Kopan’ın Seslendirme Sözleri, Yekta Kopan’ın Replikleri, Yekta Kopan’ın Özlü Sözleri, Yekta Kopan’ın Sinema Hakkındaki Sözleri, Yekta Kopan’ın Güzel Sözleri.

Seslendirme sanatçısı, yazar ve televizyon sunucusu Yekta Kopan’ın sözleri:

Değil mi ki rüyalar gün boyu sakatlanan zihinlerimizin koltuk değnekleri.

Hayat peşimizden gelirken kaçmaktan başka çaremiz yok.

İnsan değil bizim adımız; yalancı, katil, ikiyüzlü, rezil.

Biri otursun karşıma, izah beklemeden bütün hayatımı dinlesin istedim.

İnsan en kolay kendinden utanıyor. O yüzden sevmem aynaları.

Ah aşk, nasıl da zamansız çalıyorsun kapıları.

Ben gidiyorum artık. Veda ediyorum. Çünkü benden uykularımı aldığın günden beri, başkalarının rüyalarını görüyorum.

Midem ekşiyor, kulaklarım uğulduyor, adını bilmediğim bir rüzgâr yalıyor ensemi. Yüzümdeki ifadeden rahatsız olduğu belli, gözleri bulutlanıyor bir anda, sesi boğuklaşıyor. O ses tonu gerçek, biliyorum. Çünkü ben en çok sesleri hatırlıyorum; o gün de, bugün de! Bir de baktım yoksun.

Buzdan bir kütle, mumyadan bir heykel gibi izledim kaderimi. Babam yanımda olsa bir tokat atar kendime getirirdi beni. Bir de baktım yoksun.

İnsan kendi hayatını bile ancak iyi bir hikâyede okuyunca anlayabilir.

Kitaplardan başka nefes alacağım balkon kalmadı gerçeklikler şehrinde. Bilinen en eski usulle süngere dalan avcıdan farkım yok, öyle dalıyorum yazının okyanusuna. Her vurgunda, bir sonraki kitaba açıyorum ciğerlerimi. Parçalansa bedenim korkmam, kaç kere yeniden çizdim kendimi defterlerime.

Meğer her ayrılık cesur bir bedelmiş.

İnsan neyi anlatabilir? İnsan insana insanlara hangi derdini anlatabilir? Yıldızlar birbirleriyle konuşabilir, insan insanla konuşamaz

Karşıdaki incir ağacına baktım. Ağaçları, kuşları, adlarıyla bilmeyen bütün insanlara okkalı bir küfür savurdum içimden. Ağaç değil onun adı; zeytin, çınar, elma, kavak… Kuş değil onun adı; güvercin, serçe, karga, saka.

Meğer her ayrılık, sevdiğin bir şairin intiharı gibiymiş.

O tadına doyum olmaz bir şiirdi, ben taslak halinde bir roman.

Kütüphaneye yaklaşmak sana yaklaşmak gibiydi. Kitaplarla dolu bir geçmişte, kütüphaneyle çevrili bir odada sensizlikten kaçmaya çalışmak dünyanın en zor şeyiymiş. Ben de bıraktım kaçmayı. Okumaya başladım. Senin yazdıklarını, en yakın arkadaşlarının kitaplarını, sevdiğin yazarların romanlarını… Yolu senden geçmiş ne varsa okuyordum.

Mavi ve kavuniçi ağırlıklı noktalar. Binlerce, milyonlarca nokta. Noktalardan oluşan bir kadın. Hayatının noktalarını bir araya getirip, kendine bir vücut yaratmayı başarmış.Yekta Kopan Kitaplari sozleri

Sırılsıklam olmuş bir köpek geçti yoldan. Bir ara durup bana baktı. Arka ayağıyla kulağını kaşıyıp devam etti hayatına. Hiçbir zaman o kadar özgür davranamayacağımı düşündüm. İnsanım ben çünkü. Her gün giyinmek, her gece soyunmak zorunda olan bir insan.

Sustum, anadilim sensizlik oldu.

Ölülerin anlattıkları, insanı öldürür mü? Bütün ölüler insanın aklını başından alacak gizemli hikâyeler mi götürürler yanlarında? Annem, bir hayalet mi artık? Yoksa hayalet olan babam mıydı, yanımızda olmadığı bütün o yıllar boyunca?

2/5 (1)

Sizlere Daha İyi Hizmet Vermek İçin Lütfen Oylama Yapınız.

0 1 2 3 4 5

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Yorumlarınızı Bekliyoruz. ☺