Ümidim Biterken Başlar-Mustafa Ateş

Ümidim Biterken Başlar Kitabının Yazarı Kimdir, Mustafa Ateş’in Ümidim Biterken Başlar Kitabının Konusu, Mustafa Ateş’in Ümidim Biterken Başlar Kitabından Sözler, Mustafa Ateş’in Ümidim Biterken Başlar Kitabının Özeti, Mustafa Ateş’in Ümidim Biterken Başlar Kitabı Kaç Sayfadır, Mustafa Ateş’in Ümidim Biterken Başlar Kitabı Hakkında.

Mustafa Ateş’in Ümidim Biterken Başlar kitabı Yakın Plan Yayınları’ndan çıktı.

Yakın Plan Yayınları’ndan çıkan Mustafa Ateş’in Ümidim Biterken Başlar kitabı 400 sayfadır.

Ümit hiç tükenmeyen bir hazinedir. Bu duygumuzla sıkıntılara katlanır, onunla güzel yarınları beklemeye koyuluruz.

Sabah güneşi gibi içimizi ısıtan, heyecanlandıran, harekete geçiren hep o yitirmediğimiz ümidimizdir işte; onunla sarılırız hayata, hayallerimizi onunla süsleriz.

Olayları gerçek hayattan seçilmiş bu romanda ellili yıllardan günümüze doğru heyecanlı bir gezintiye çıkacak, su gibi akıp giden dizelerde sevgi ve nefretin amansız mücadelesine şahit olacaksınız. Sevginin kurduğu dünyalara özenecek, nefretin kararttığı hayatları görünce kükreyeceksiniz. Tüm bu olumsuzluklar ümidinizi kıramayacak, tekrar bir gayret yüklenecek, yeniden ümitlenecek, güzel yarınların tatlı hayalini kuracaksınız. Kekik kokulu Anadolu köylerinde rastladığınız duru aşkları sinenizin baş köşesine oturtup, büyük şehirlerin buğulu sokaklarına uzanacaksınız. İşte oralarda, o bildiğiniz sokaklarda, bilmediğiniz, görmediğiniz bambaşka bir dünya ile, sokağın çaresizleri ile karşılaşacaksınız.

Bu roman özel bir teknikle, çok boyutlu olarak yazılmıştır. Akışına kendinizi kaptıracağınız heyecanlı bölümlerin, yer yer karşınıza çıkan gizemli telgraf sayfalarının bir bütüne birleşerek meydana çıkardığı bu müthiş eseri en az iki defa okuyacak; her okuyuşunuzda iyi bildiğinizi, iyi anladığınızı düşündüğünüz olayların yeni yeni detaylarına vakıf olacaksınız.

Mustafa Ateş’in Ümidim Biterken Başlar kitabından alıntılar:

Kasvetli akşamlarım, tükenmez gecelerim olurdu. Üşürdüm. Puslu sabahlara uyanırdım. Asırlık günlerim olurdu, bocalardım. Gel-gitlerim çoğalırdı meçhule, anlaşılmaz bir hal alırdım. Engin okyanuslarda rotasını kaybetmiş bir yelkenli olurdum, dolanırdım. İstikametsiz savrulurdum dipsiz boşluklara…

Anlatamazdım!

En yakınlarıma bile anlatamazdım içimdeki suskunlukları. Kopmaya yeltenen kıyametleri anlatamazdım. Savrulan dağları, devrilen kuleleri, yerle yeksan olan gönülleri anlatamazdım. Kanadı kırık kuşları görürdüm. Uçmak için her çırpınışlarında duydukları acıyı hisseder, her yere çakılışta tazelenen ümitlerini bilirdim. Anlatamazdım.

umidim Biterken Baslar kitap Mustafa AtesHayat akar bir nehir misali…

Her şeye rağmen akar. Enginlerde hızlanır, savrulur; düzlüklerde tökezler, yavaşlar. Ama akar. Umman’a kavuşma arzusu her damlacığının ruhuna inmiştir. Unutmaz, vazgeçmez, akar. Gün olur ısınır zerrecikleri, gün olur yüzü buz tutar ama akar. Engeller yıldıramaz onu. Kayalar, yosunlar hedefinden saptıramaz. Bir vuslat şarkısı tutturur yorulunca, davranır, canlanır, şırıldar, akar.

3.74/5 (31)

Sizlere Daha İyi Hizmet Vermek İçin Lütfen Oylama Yapınız.

0 1 2 3 4 5

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

1 Cevap

  1. Kitap okur dedi ki:

    Sokak çocuklarını anlatan bir dizinin senaryosu olarak başladı bu kitabın hikayesi..
    Sokak çocuklarını anlatacaktı, çektikleri çileler bölüm bölüm ekranlara gelecekti…O çocuklardan ikisinin destansı mücadelesi, sokaklardan kurtuluşu yavaş yavaş işlenecekti…
    Her bölümü heycanlandıracak, hüzünlendirecek, izlenme rekorları kıracaktı…
    Bütün geliri de sokak çocuklarına vakfedilecekti….
    Olmadı!
    Kurgu ve gerçek daha ilk bölümlerinde tosladı. Olayların bir sebebi, bir sonucu olmalıydı bizim dizilerde. Bir akışı olmalıydı. Mâsum anında onore edilmeli, suçlu daha bu dünyada cezasını bulmalıydı. Soluk almalıydı izleyenler, rahatlamalıydı.
    Olmadı!
    Hasan, Ali, Asuman …
    Uzaylı değillerdi ki bizim dizinin çocukları, esrarengiz değillerdi. Birer ütopya hiç değillerdi. Sorun da sokaklarda değildi zaten. Bizdeydi. Olaylara sadece bir açıdan bakabilmek en basit ifadesiyle bir körlük isterdi, bir beceri, bir maharet isterdi.

    İşte o yoktu bende, o maharet yoktu!

    ÜMİDİM BİTERKEN BAŞLAR – TANITIM

Yorumlarınızı Bekliyoruz. ☺