Çocukluğum-Lev Nikolayeviç Tolstoy

Lev Nikolayeviç Tolstoy’un Çocukluğum Kitabını Oku, Lev Nikolayeviç Tolstoy’un Çocukluğum Kitabının Konusu, Lev Nikolayeviç Tolstoy’un Çocukluğum Kitap Sözleri, Lev Nikolayeviç Tolstoy’un Çocukluğum Kitap Alıntıları, Lev Nikolayeviç Tolstoy’un Çocukluğum Kitabını Hakkında.

Rus yazar Lev Nikolayeviç Tolstoy’un Çocukluğum kitabından en güzel alıntılar, sözler:

İnsan genç yaşlarda zekâya daha çok değer verir ve inanır.

Sevdiğiniz birinin yüz hatlarını hatırlamaya çalıştığınızda geçmişten o denli çok hatıra canlanır ki, o yüzü gözyaşları arasından bakıyormuş gibi bulanık görürsünüz.

Gençlik çağlarında aklın bütün gücü geleceğe yönelir. Gelecek, ümidin de etkisiyle öyle büyüleyici ve canlı hale bürünür ki, ilerdeki mutlulukla ilgili paylaşılan bu hayaller, gerçek mutluluğun da kaynağı haline gelirler.

Uydurma rüyamı bütün ayrıntılarıyla hatırlayarak istemeden titredim ve: “Uykumda ağladım anne” dedim.

Gelecek, sanat, devlet hizmeti, evlilik ve çocuk yetiştirme gibi konularda tartışıyorduk. İleri sürdüğümüz düşüncelerin saçmalığına asla ihtimal vermiyorduk. Çünkü zekice ve hoş şeyler söylüyorduk.

Yakov son derece gayretli ve efendisine çok bağlı bir adamdı. Bütün iyi kâhyalar gibi efendisinin parası konusunda son derece eli sıkıydı ve neyin onun menfaatine olacağı konusunda acayip fikirlere sahipti. Sürekli, hanımının mülkü pahasına efendisinin mülkünü artırmaya çalışıyordu.

Sıra yazmaya gelince, gözyaşlarım kâğıdın üzerine öyle lekeler yaptı ki, suyla yazıyordum sanki.

Düşüncenin ufuklarında yükselip artık daha fazla ilerlemenin olanaksızlığını gördüğüm o zirve anında çok mutlu oluyordum.

Kapının solunda iki raf vardı. Biri biz çocuklara aitti, diğeri Karl ivaniç’in kendi rafıydı. Bizimkinde her türlü kitap vardı: Kimileri yana yatmış, kimileri de dik duran ders kitapları ve hikâye kitapları.cocuklugum lev tolstoy

Kalbinin derinliklerindeki düşünceyi dile getiren bu cümleyi birkaç kez değişik tonlamalarla ve büyük bir memnuniyet ifadesiyle okudu.

Zavallı ihtiyar! Biz oynayıp eğleniyoruz fakat o burada yapayalnız. Üstelik yetim. İlgilenecek kimsesi yok. Hayat hikâyesi ne kadar da korkunç! Nikolay’a anlattıklarını hatırlıyorum da onun yerinde olmak ne kötü!’ Bazen ona öyle acırdım ki, gidip elini tutar ve “Lieber Karl ivaniç!” derdim. Böyle davranmam hoşuna giderdi, beni okşardı. Duygulandığını anlardım.

3.77/5 (26)

Sizlere Daha İyi Hizmet Vermek İçin Lütfen Oylama Yapınız.

0 1 2 3 4 5

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Yorumlarınızı Bekliyoruz. ☺