Cezmi Ersöz Sözleri

Cezmi Ersöz’ün Aşk Sözleri, Cezmi Ersöz’ün Resimli Sözleri, Cezmi Ersöz’ün Özlü Sözleri, Cezmi Ersöz’ün Anlamlı Sözleri, Cezmi Ersöz’ün Aşk Şiirleri, Cezmi Ersöz’ün En Güzel Aşk Sözleri, Cezmi Ersöz’ün Manalı Sözleri, Cezmi Ersöz’ün Kitap Alıntıları, Cezmi Ersöz’ün Kitap Sözleri, Cezmi Ersöz’ün Yedek Sevgili Sözleri, Cezmi Ersöz’ün Söylediği Sözler.

Yazar ve şair Cezmi Ersöz’ün en güzel sözleri:

Aşk, unutulmuş bir sanat gibi, ağırbaşlı bir çileyle öğreniliyor şimdi.

Başım önde bu aralar. Suçlu olduğumdan değil! Görülmeye değer hiçbir şey kalmadığından.

Kırk yılda bir gibisin. Öyle eksik öyle hazin öyle paramparça.

Madem varlığım acı vermiyor sana, mademki ancak yokluğumda sevgimi hissedebiliyorsun; öyleyse yokluğumla kal, sevgili.

Cezmi Ersoz en guzel resimli sozleriGözlerimde hiç görmediğim bir yaşam sevinci, kim o? De yeter, kimsen olmaya geldim.

Herkesin diline dolanmış mutlu bitmeli aşklar diye. Aşk’ı dilinize doladınız madem, peki bitmeli niye?

Bazen aşk gider. Ve sen yıllardır içinde yaşadığın yürekten, valizler dolusu anılarla kendi yalnızlığına taşınırsın.

Ben, yine de vazgeçmedim seni sevmekten. Eskisi gibi değil ama. Biraz buruk, biraz küs, biraz sitemkâr seviyorum artık seni. Dudaklarımı ısırıyorum artık adın geçince. Kavga falan çıkarıyorum. Eskisi gibi sakin değilim ama olsun.

Biliyorum, konuşacak bir şeyimiz yok Ama yinede gözlerini al gel Elindeki yarayı, suskunluğunu, acemiliğini Beni biri severse inanmam Seni biri severse utanırsın Bilmediğin bir hastalığa acımak gibi bile olsa gel Biliyorum konuşacak bir şeyimiz yok Ama ızdırabım sende, mutlaka alda gel.

Eski bir kadınsın sen, aşkı öğretmek için tekrar tekrar dirilen.

Geriye dönüp sığınacak bir kendim kalmadı.

Yara açıktır ve hep içerlere işler. Hayatı senin gibi görmeyenlere anlatsan dinlemezler. Dinleseler inanmazlar. Biz böyle görmüyoruz senin ruhun hasta derler. Kendin gibi birini bulana kadar hastasındır.

Bir insan hiçbir şeydir, ancak hiçbir şey de bir insan değildir.

Kimi sevsem hiç olmadığı kadar yalnızlaşırdı. Kimi sevsem bütün o yanlış hayatım gizlendiği yerden çıkıp gelirdi. Kimi anlamaya çalışsam hayatımın boşluğu çarpardı yüzüme. Kime elimi uzatsam o unutulmuş ömrümle karşılaşırdım.

İnsan sevince, uçurum kenarında dolaşıyor. Ama büyük yaşıyor sevgili.

İyi kalpli günahkârları aydınlatan bir gece lambası gibisin. Kendi yangınına âşık.

Madem oyun oynuyorduk. Hazır sen bu kadar kaptırmışken rolüne kendini. Perdeler kapanmadan son bir kez, hayran bıraksaydın beni kendine. Öyle ki bende alkışlarla uğurlasaydım seni.

Senin için bir şey yapamayışıma, seni bu dünyada yapayalnız, kimsesiz bırakışıma ağlıyorum. Senin için gerçeklik yok, bu hayat, bu hayatın kuralları yok.

Masallar çocukken uyuyana kadar, büyüyünce uyanana kadarmış.

Sevgili, öyle yanlış bir yerde ki bu dünya, ben seni en çok karanlıkta kaldığım zamanlar özlüyordum.

İnsan bir an geçmişe yenik düşmeye görsün, kırılgansa en dibe kadar gider ve kimse korumaz, tutmaz onu, o düştüğü yerde.

Kendin olmak, başkalarına ait zamanlarda, sürüklenmemek için odandan dışarıya çıkmaman gerekir. Çıktığın andan itibaren sen yoksundur artık.

Birini derinden koklamak, eski bir sevgiliye teslim olmaktır.

Boş yere arama mutluluğu, aradığın yerde olmayacak. Bulunca ise tadını çıkar, çünkü hep sende kalmayacak.

Bütün felsefe kitapları Kendin Olma’yı telkin eder. Ancak aydının trajedisi tam da bu noktada her an biraz daha yabancılaştığının farkına varmaktır.

Sözcüklerle değil, sevdamızla konuşalım. Anlatalım her şeyi. Sonra söz bitsin. Ölüme kadar yalnızca susalım.

Yanağımdaki gamzeden haberin yokmuş. Hiç güldürmedin ki yüzümü!

Tıpkı İstanbul gibiydin; sana dokunmak, sana kapılmak, sana tapmak yenilgiyi daha baştan kabul etmekti.

Ve o da benim gibi eğilip çıkarsın yarasını gizlediği yerden ve o da üstlensin bütün suçları. Tıpkı benim gibi yapsın o da, onu gören yarasını görsün önce. Çünkü o artık benim içimde gizli bir yerde değil, çok açıkta. Artık yüzümde olacak o yara.

cezmi ersoz guzel sozleriVe şimdi asıl olmam gereken yerde, hayata başladığım yerde, kalbindeyim.

Yalnızım. Bunca acı tek bir söze nasıl sığabiliyordu?

Oysa seni bir dine bağlanır gibi değil, kendi özgürlüğümü sever gibi seviyorum.

Öyle bir tutkuluydun ki hayata başlarken. Şimdiyse küçücük bir çiçek teselli ediyor seni. Aradaki o büyük boşluğun adı, Aşk olsa gerek.

Sen artık bir başkasının sevgilisisin. Yalnızca bu cümleyi kurmamak için bile ölmek isterdim.

Cezmi ersoz en guzel siirleri sozleriNasıl da unuttuk, kimsesiz odalarda, işte vaktidir kendimizden kopmanın, dediğimiz o sonsuzluk anlarının bizi herkesten ayırdığını.

Olmayan bir sevgiliyi inatla beklemek; utandırmaktır aşkı.

Sen de ben de biliyorduk, bazı insanlar istese de güzelleşemiyor. Bazı insanlar istese de çirkinleşemiyordu.

Yokluğun, elinin, kokunun, soluğunun değdiği her şeyi dünyanın en değerli hazinesi gibi saklayan, bu yarı deli, bu hayattan kopuk ruhum. Kapat gözlerini ve bana bak. Ben diye ne varsa gördüğün, işte o senin yokluğun.

2/5 (1)

Sizlere Daha İyi Hizmet Vermek İçin Lütfen Oylama Yapınız.

0 1 2 3 4 5

Sevebilirsin...

Yorumlarınızı Bekliyoruz. ☺